Het aantal jongeren met ernstige en langdurige psychische problematiek dat vastloopt in de specialistische Jeugd-ggz neemt toe. Vaak gaat het bij deze jongeren om een opstapeling van problemen die tal van levensgebieden beïnvloeden (thuis, op school of op werk en in relaties met leeftijdgenoten en vrienden) en zien we combinaties als angst, depressie, trauma en suïcidaliteit. Vanwege hun hoeveelheid worden de problemen vaak als ‘te complex’ bestempeld. Ze laten zich dan ook niet gemakkelijk classificeren tot een specifieke diagnose volgens de DSM-5. Als gevolg daarvan krijgen de problemen verschillende labels, die bovendien nogal eens veranderen. Het verhaal van de jongere verdwijnt intussen naar de achtergrond. Professionals zien hen als jongeren bij wie behandeling op behandeling wordt ingezet, met trajecten die steeds intensiever worden. Behandelingen die vaak moeizaam verlopen, waar soms dwangmaatregelen aan te pas komen, zonder daadwerkelijk zicht op herstel. Kortom, het gaat om een groep die we niet goed kunnen helpen, waarnaar nog weinig wetenschappelijk onderzoek is gedaan, en die bekend is komen te staan als jongeren die continu tussen wal en schip vallen.