Dit artikel werd eerder gepubliceerd door ZORG & WELZIJN Psychiater Christiaan Vinkers zag een grote kloof tussen wat we weten over jeugdtrauma en hoe erover wordt gesproken. In zijn nieuwste boek laat hij zien wat jeugdtrauma is, hoe complex jeugdtrauma kan zijn en wat het niet is. ‘Niet alles wat pijn doet is trauma, maar wat echt ontwricht, zien we vaak te laat.’

Waarom zijn tieners zo gevoelig voor het gedrag van hun leeftijdsgenoten? En is deze gevoeligheid per se negatief, zoals de term ‘peer pressure’ vaak doet vermoeden? In zijn proefschrift laat UvA-gedragswetenschapper Andrea Gradassi zien dat adolescenten vooral worden beïnvloed door klasgenoten met wie zij sociaal nauw verbonden zijn, zoals vrienden, en door leeftijdsgenoten die een hoge status innemen binnen het sociale klasnetwerk.

Veel studenten komen in aanraking met posttraumatisch stresssyndroom (PTSS): 1 op de 5 studenten in Nederland heeft ooit PTSS gehad, ruim 2 procent kampt op dit moment met PTSS. Toch laten ze zich hiervoor weinig behandelen.

De mentale zorgvraag van leerlingen in het voortgezet onderwijs op het gebied van mentale problemen neemt toe. Om jongeren effectief te ondersteunen is het van belang dat er snelle en kwalitatief goede analyse plaatsvindt van deze zorgvragen. Een schoolpsycholoog speelt hier een belangrijke rol; door samen met school, ouders en ketenpartners te signaleren welke leerlingen extra ondersteuning nodig hebben en op basis van professionele expertise te adviseren over de best passende ondersteuning.

Je kunt de impact van intergenerationeel trauma bijna niet overschatten, zegt ervaringsdeskundige Hameeda Lakho, expert in trauma, herstel en persoonlijk leiderschap. Families en gezinnen zitten vaak jarenlang gevangen in een systeem van angst en controle, waarbij veiligheid plaats maakt voor schaamte en loyaliteit. ‘Het onderscheid tussen incident en patroon is essentieel.’

Morele verwonding ligt vaak onder de oppervlakte, maar de impact ervan op kinderen en jongeren is groot. Professionele interventie kan helpen bij het hanteren van schaamte en schuldegevoelens en voor het herstel van het zelfbeeld, zegt klinisch psycholoog Simone de la Rie. ‘Je moet duidelijk maken dat ze niet alleen zijn met hun gevoelens.’

Dankzij hoogwaardig ‘gepuzzel’ op de vierkante moleculaire millimeter zijn de afgelopen dertig jaar ruim 1800 genen ontdekt als veroorzakers van genetisch bepaalde ontwikkelingsstoornissen. Goed nieuws voor patiënten, overal ter wereld. Want nu is een diagnose niet langer het eindpunt van een vaak uitzichtloos traject, maar de start van een hoopvolle(re) toekomst, zo meldt het radboudumc op haar website.