Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Reacties0

Het verschil tussen David en Davy

Wat als er ernstige problemen zijn in een gezin en het er voor een kind misschien niet veilig is? Hoe zorgen we dat deze kinderen toch zo 'thuis' mogelijk opgroeien? Over dit thema schrijft Nic Drion.
Premium

 

https://static-content.springer.com/image/art%3A10.1007%2Fs12454-019-0050-9/MediaObjects/12454_2019_50_Fig1_HTML.jpgDavid wordt op zijn vijfde jaar bij zijn oma weggehaald, omdat zij niet goed voor hem kan zorgen. Oma is dol op haar kleinkind. Ze snapt niet wat zij fout heeft gedaan, en ook niet wat zij anders moet doen zodat David weer bij haar kan komen wonen. Voor haar gevoel heeft de gezinsvoogd dat nooit duidelijk uitgelegd. De gezinsvoogd denkt daar anders over. Ze heeft het wel duidelijk uitgelegd, oma heeft gewoon moeite om de situatie te accepteren. En David kan echt niet meer terug naar haar. Oma en de gezinsvoogd raken in de strijd, over alles. Over het perspectief, de frequentie en de plek van de bezoekregeling, wel of niet foto’s maken tijdens de bezoekregeling, het contact tussen de bezoeken door, de kleding van David enzovoort. Oma dient klachten in. Soms wint ze, soms verliest ze. Het contact tussen de gezinsvoogd en oma wordt steeds slechter. De gezinsvoogd ervaart oma als lastig en niet meewerkend. Oma voelt zich niet gehoord. Ze is boos, wanhopig en gaat rare dingen zeggen, die ze eigenlijk niet meent, maar die de gezinsvoogd wel degelijk als bedreigend ervaart. De bezoekregeling wordt daarop nog meer aan banden gelegd. En zo gaat de strijd door.

Dan Davy (15). Hij woont al zijn leven lang ‘in de jeugdzorg’. Crisispleegzorg, pleeggezinnen, een gezinshuis, hij heeft het allemaal meegemaakt. Nu woont hij in een behandelgroep. Daar gaat het niet goed met hem. In het weekend gaan de andere kinderen naar huis, naar familie. Maar hij niet, hij heeft nooit afspraken. Dus loopt hij weg, naar zijn vader. Dat vindt de groepsleiding niet zo leuk. Davy wordt opgehaald en krijgt straf. Maar het volgende weekend loopt hij weer weg. Gelukkig begrijpt de voogd de reden van zijn weglopen. Ze stelt voor een bijeenkomst te organiseren met alle mensen die belangrijk zijn voor Davy en waar hij wel eens naartoe zou willen in het weekend. Zijn vader, moeder, de vorige voogd, zijn vorige pleeggezin. Dat wil Davy wel. Hij maakt zelf de uitnodiging. Samen organiseren ze de bijeenkomst. En bijna iedereen komt en wil meedenken. Na ruim een uur zijn de afspraken gemaakt en is Davy’s weekendagenda gevuld. Het effect? Davy hoeft niet meer weg te lopen, want hij weet dat hij afspraken heeft. Het gaat beter met hem, hij is rustiger op de groep en kan zelfs doorgroeien naar een nieuw gezinshuis.

Premium

Wil je dit artikel lezen?

Neem Kind en Adolescent Praktijk een maand gratis op proef. Na een maand stopt het proefabonnement automatisch.


    Al abonnee? Log dan in