Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Reacties0

Interview Caroline Braet: ‘Emotieregulatie zou altijd in het behandelpakket moeten zitten’

Tekst: Johan Faber

Emotieregulatie is een relatief nieuwe behandelmethode in de ggz, maar wordt nog vaak ingezet zonder duidelijk therapieplan of protocol, en zonder wetenschappelijke onderbouwing. Caroline Braet, hoogleraar aan de Universiteit Gent, ontwikkelde daarom een trainingsprogramma voor emotieregulatie, specifiek gericht op kinderen en jongeren.

Caroline Braet
Premium

Het is niet dat er in de ggz nooit aandacht is geweest voor het ‘omgaan met emoties’ – zoals je emotieregulatie ook gewoon kunt noemen Maar de nadruk van de behandeling lag traditioneel vaak op de specifieke kenmerken van een stoornis. De gedragstherapie die opkwam in de eerste helft van de twintigste eeuw, gaf geen prioriteit aan de ‘belevingswereld’ van de patiënten. En ook in de hedendaagse klinische psychologie gaat het nog steeds vooral over cognitieve aanpassingen en gedrag, en blijven de emoties van patiënten vaak buiten beeld. Niet uit onwil, maar uit onmacht.

“De cognitieve gedragstherapie erkent wel degelijk het belang van emoties,” zegt Caroline Braet, hoogleraar Klinische Psychologie aan de Universiteit Gent, en ook praktiserend gedragstherapeut. “Het probleem was dat we heel lang niet goed wisten hoe we emoties wetenschappelijk konden meten. Maar de laatste jaren zijn er instrumenten en methodes ontwikkeld die emoties, en de effecten van emotieregulatie, heel goed meetbaar maken.”

Problematiek

Deskundigen op het gebied van emotieregulatie gaan uit van het idee dat veel psychische problematiek voortkomt uit het verkeerd en zelfs destructief omgaan met gevoelens van woede, wanhoop, teleurstelling en dergelijke. Mensen met uiteenlopende psychische problemen als depressie, angststoornissen of borderline hebben in deze visie in wezen veel met elkaar gemeen. “Zelfs zonder dat er een duidelijke diagnose is, kun je vaststellen dat veel mensen met psychische problemen hun emoties niet goed kunnen kanaliseren, en dat die problemen daar een symptoom van zijn,” zegt Braet. “Daarom zou emotieregulatie altijd in het behandelpakket moeten zitten, ook bij kinderen en jongeren.”

De huidige belangstelling voor emotieregulatie is niet alleen te verklaren door het onderzoek van de laatste jaren, en de ontwikkeling van nieuwe meetinstrumenten, denkt Braet. “Heel lang was er in onze maatschappij eigenlijk geen ruimte om stil te staan bij gevoelens en emoties. Je stopte ze weg voor de buitenwereld. Maar de laatste jaren is er een maatschappelijke trend waarbij er steeds meer aandacht is voor het gevoelsleven – denk bijvoorbeeld aan iets als mindfulness.”

Observeren

Braet deed als therapeut veel ervaring op in het behandelen van kinderen en adolescenten zonder medicatie. Maar uiteindelijk vond zij de cognitieve gedragstherapie daarin tekortschieten. “Ik probeerde kinderen bijvoorbeeld om te leren gaan met angst of sombere buien, maar dat lukte lang niet altijd. Dat kwam omdat ik me vooral richtte op gedragsactivatie en cognitieve technieken, en kinderen niet voldoende liet stilstaan bij

Premium

Wil je dit artikel lezen?


    Al abonnee? Log dan in